Een verwerkersovereenkomst is een contract met een partij die persoonsgegevens in jouw opdracht verwerkt, zoals een AI-dienst of clouddienst, waarin staat wat die partij met de gegevens mag en hoe ze beveiligd worden.
Zet je persoonsgegevens in een AI-tool, zoals een mail met namen, een cv of een gespreksverslag, dan verwerkt de aanbieder die gegevens voor jou. De aanbieder is dan vaak je verwerker en jouw organisatie de verwerkingsverantwoordelijke. De AVG verplicht je dan tot een verwerkersovereenkomst, met afspraken over doel, beveiliging, geheimhouding, subverwerkers, datalekken en wat er met de gegevens gebeurt na afloop.
Zakelijke abonnementen van AI-diensten bieden die meestal aan, vaak als onderdeel van de zakelijke voorwaarden. Gratis en persoonlijke accounts doen dat in de regel niet, en de aanbieder kan daar ingevoerde gegevens soms gebruiken om modellen te verbeteren. Let ook op waar de gegevens worden verwerkt: buiten de Europese Economische Ruimte gelden extra eisen voor de doorgifte.
Een recruitmentbureau wil een AI-tool gebruiken om gesprekken met kandidaten uit te schrijven en samen te vatten. Voordat het team begint, controleert de privacy officer of er een verwerkersovereenkomst is, waar de opnames worden opgeslagen, hoe lang ze bewaard blijven en of de aanbieder de gegevens gebruikt voor training. Pas daarna gaat de tool in gebruik, en kandidaten worden vooraf geïnformeerd.
Een verwerkersovereenkomst maakt een verwerking niet automatisch toegestaan. Je hebt nog steeds een grondslag nodig, je moet mensen informeren en je verwerkt niet meer gegevens dan nodig. Een ander misverstand is dat het geregeld is zodra een medewerker bij een gratis account op akkoord klikt. Spreek in je organisatie af welke tools zijn goedgekeurd, zodat medewerkers niet zelf hoeven uit te zoeken wat mag.