Een systeemprompt is een vaste set instructies die een AI-model voor elk gesprek meekrijgt, zoals een rol, regels, toon en werkwijze, los van de vraag die een gebruiker stelt.
Een gewone prompt is je vraag van dit moment. Een systeemprompt staat daarboven: instructies die bij elk gesprek gelden, voordat de gebruiker iets heeft gevraagd. Het model behandelt die instructies als het kader waarbinnen het werkt, zoals 'je bent een assistent voor de klantenservice van een installatiebedrijf, je antwoordt in het Nederlands, kort en vriendelijk'.
In chat-apps vul je dit in als eigen instructies, in een project of in een eigen assistent. In apps die je zelf bouwt, staat de systeemprompt in je code en ziet de gebruiker hem niet. Zo hoef je niet elke keer je doelgroep, huisstijl of regels te herhalen: je prompt bevat dan alleen nog de taak.
Een communicatieafdeling maakt een gedeelde assistent met een systeemprompt waarin de schrijfwijzer staat: aanspreekvorm, woorden die je vermijdt, maximale zinslengte en hoe je de organisatienaam schrijft. Elke medewerker die de assistent gebruikt, krijgt teksten in dezelfde stijl, zonder die regels zelf te hoeven typen.
Een systeemprompt is geen slot. Een model volgt de instructies meestal, maar niet altijd, en een handige gebruiker of een tekst met prompt injection kan het model soms toch laten afwijken. Zet er daarom geen geheimen in, zoals wachtwoorden of API-sleutels, en vertrouw er niet als enige maatregel op voor veiligheid. Te lange systeemprompts met tegenstrijdige regels werken ook slechter dan een korte, heldere set.